sdsfasfპირველად ვნახე ფილმის თრეილერი და მხოლოდ ის ვიცოდი რომ ტიმ ბარტონის ახალი ფილმი გამოდიოდა… რადგან ტიმ ბარტონის აქამდე გამოსული ყველა ფილმი მაქვს ნანახი და თითქმის ყველა ძალიან მიყვარს უკვე ვიცოდი რომ რაღაც განსაკუთრებულ ისტორიას და სიუჟეტს გადავეყრებოდი და ფილმსაც კბილების კაწკაწით ველოდი.

მერე გავიგე წიგნის შესახებ და ისიც რომ ქართული თარგმანითაც გაგვანებივრა გამომცემლობა “წიგნები ბათუმში”-მ. ამიტომ კი ძალიან მინდოდა და ვიწევდი  ფილმის სანახავად მაგრამ მაინც შევიკავე თავი და სანამ წიგნი არ მოვიგდე ხელთ ფილმს არ ვუყურე.

წიგნი კი არაჩვეულებრივია, თან დართული სურათების კოლექცია მთლად გადასარევი. ისტორია პირველივე გვერდიდან ჩამთრევი კითხულობ და სხვა სამყაროში ხარ…ბოლოსკენ რომ მივდიოდი ნამდვილად მენანებოდა ამ წიგნის დახურვა და დამთავრება. ეს არის ისტორია რომელიც ნადვილად ყველა ასაკში წაიკითხება. თუმცა,  ჩემი აზრით, უფრო საბავშო და თინეიჯერული ასაკისთვის არის ზედგამოჭრილი მაგრამ ამის მიუხედავად მეც აწ უკვე გადაღრძუებულმა  ბებერმა  ძალიან ვისიამოვნე კითხვით…

miss-peregrines-home-movie-banner.jpeg

რაც შეეხება ფილმს, პირველ რიგში დავრწმუნდი რომ სწორად მოვიქეცი ჯერ ფილმი რომ არ ვნახე, ფილმში ბევრი რამ შეცლილია ბავშვების მახასიათებელი უჩვეულობები გაცვლილ გამოცვლილია მაგრამ ამის მიუხედავად ევა გრინს და დანარჩენებს არაფერი დაეწუნებათ, თუმცა აღსანიშნავია რომ ფილმი უფრო საბავშო გამოვიდა ვიდრე წიგნია…როგორც უკვე აღვნიშნე წიგნით ამ მობერებულმა ახალგაზრდამაც ვისიამოვნე ხოლო ფილმმა ნაკლები შთაბეჭდილებები დამიტოვა მაგრამ მაინც კარგია შენ წარმოსახულ სამყაროს ფილმად რომ უყურებ და ადარებ რეჟისორის ფანტაზიას და შენი წაკითხულის მოგონებებს …

Advertisements

დაცემა  ეს არის ერთი დიდი მონოლოგი (თითქოს დიალოგი) ადამიანის რომელსაც უმეტეს შემთხვევაში ძნელია გაუგო, ხან კი ძალიან ნაცნობ რაღაცეებს ამბობს  და პირიქით სრულად გესმის მისი, არის წინააღდეგობრივი და ამასთან თითქოს ჩამოყალიბებული…. თუმცა მთლიანად ილაპარაკო ამ წიგნზე ძალიან ძნელია, შემიძლია მოვიტანო ამინარიდები და გირჩიოთ აუცილებლათ წაიკითხოთ ეს გენიალური ნაწარმოები, ყველა იპოვით მარცვალს რაც აგღაფრთოვანებთ, შეგძრავთ, დაგაფიქრებთ და ა.შ.

თქვენც უთუოდ მოგეხსენებათ, რომ ყველა ინტელიგენტი განგსტერობაზე ოცნებობს და სურს საზოადოებაზე ძალით იბატონოს. მაგრამ რაკი ეს ისე ადვილი არაა, როგორც განგსტერული რომანების მკითხველს შეიძლება მოეჩვენოს, უმეტესწილად პოლიტიკას მიმართავენ ხოლმე და ყველაზე უფრო მძვინვარე პარტიაში ეწერებიან

მომხიბვლელობის ძალა, ხომ იცით, რა დიდია: თანხმობას მანამ გეუბნებიან, სანამ გარკვევით ითხოვდე რამეს.

 

ეჰ, მეგობარო, რა გონებაშეზღუდულნი არიან ადამიანები. ყოველთვის ჰგონიათ, რომ კაცი თავს მარტო ერთი რამის გულისთვის იკლავს. განა არ შეიძლება, თავს ორი, ან სამი რამის გამო იკლავდე? არა, ეს წუთითაც არ მოუვათ ფიქრად… როცა დავიხოცებით, ჩვენი სიკვდილით ისარგებლებენ და ჩვენს საქციელს რაღაც სულელურ საბაბს გამოუნახავენ.

უთუოდ ფიქრობდნენ, სისხლსავსე ცხოვრებით ცხოვრობს, ბედნიერი კაციაო. ამას კი არავინ გაპატიებს. ბედის მადლიერი კაცის იერი თუ გაქვს, ვირები ცოფდებიან.

ყველანი გამონაკლისები ვართ. ყველას რაღაცის გასაჩივრება სურს! ყველას სწადია, უცოდველად ჩათვალონ, რადაც არ უნდა დაუჯდეს, თუნდაც ამისთვის ცისა და მიწის დადანაშაულება მოუხდეს

 

რაც მთავარია, ნურასდროს ენდობით მეგობრებს, როცა გთხოვენ, გული გადაგვიშალეთო. ისინი მხოლოდ იმას იმედოვნებენ, რომ განუმტკიცებთ იმ კეთილ რწმენას, საკუთარ თავზე რომ აქვთ და საამისოდ კიდევ ზედმეტ საბუთს მისცემთ, რაკი გულის კარს გაუღებთ.

უთუოდ მოგეხსენებათ, რომ იმათ, ვინც გვჯობიან, იშვიათად გავენდობით ხოლმე. მათთან ყოფნას ხშირად გავურბივართ კიდეც. და პირიქით, უმეტეს შემთხვევაში, აღსარებას იმას ვეუბნებით, ვინც ჩვენი მსგავსია და ჩვენი ნაკლიც სჭირს. მაშასადამე, გამოსწორება კი არ გვწყურია, გვინდა ჩვენი განსჯისას ჩვენი სისუსტე გაითვალისწინონ. მხოლოდ იმას ვნატრობთ, შეგვიბრალონ, გაგვამხნევონ და გზა დაგვილოცონ.

რექვიემი მონაზონისთვის   უცნაური პიესაა… ჩახლართული, საიდუმლოთი მოცული რომელიც ნელ-ნელა მჟღავნდება და ამ საიდუმლოს გამჟღავნების იმედით და ინტერესით კითხულობ, როცა ფარდა ეხდება ყველაფერს  მაშინ კი აღარ იცი რა ჯანდაბა ქნა, ვის მხარეს დადგე, ვინ გაამართლო ვინ გაამტყუნო, ვინ დაადანაშაულო და ვის გამოესარჩლო…

პ.ს. ასეთი ცუდი ჩანაწერი არ ეკადრება ამ ორ წიგნს და გენიალურ კამიუს თუმცა მართლა სიტყვებით ვერ გამოვხატავ იმასაც რაც კითხვისას გამოვიარე მითუმეტეს დიდი ხნის წინ წავიკითხე და დრაფტებში დიდი დრო გაატარა ამ უნიჭოდ დაწერილმა ჩანაწერმა, და ახლა მივამთავრესავით. ამიტომ ნუ მიწყენთ მშრალ ჩანაწერს და ნუ იფიქრებთ რომ არ ღირს წაკითხვად პირიქით აუცილებლად წაიკითხეთ ორივე წიგნი… “დაცემა” კი რამდენჯერმე გადასაკითხ წიგნს მიეკუთვნება…

პ.ს. რეკვიემი მონაზონისთვის – ელ ვერსია pdf

 

 

სანამ წიგნებზე წერა არ გამომდის და ასე ვთქვათ ბლოგერულ კრიზისში ვარ შევეცდები მუსიკაზე გადავერთო და ჩემი მივიწყებული კატეგორია unrated მუსიკა ამოვქაჩო…. აქამდე ამ კატეგორიაში დავწერე : russian red -ზე და  OURS (JIMMY GNECCO) -ზე და პირველი პოსტი იყო  THE TROGGS  – ის შესახებ ;

დღეს მინდა დავწერო და გაგაცნოთ ალბათ თანამედროვე მუსიკაში ყველაზე უსამართლოდ დაჩაგრული ჯგუფი EELS -ი ; მისი სიმღერები თუ რომელიმე სერიალში ან ფილმში მოხვდა ამის შემდეგ იქცევს youtube -ზე ყურადღებას და  რამდენიმე 1000 ით იმატებს  ნახვები ისიც  ისეთი კომენტარების დასაწერად, “აქ მე ამა ფილმმა მომიყვანა”,  “აქ მე ამ სერიალის გამო ვარ” ))) …. მოკლედ  ძალიან დაუფასებელი და არაცნობადი, უსამართლოდ დაჩაგრული ჯგუფია მხოლოდ იმიტომ რომ გემოვნებიან მუსიკას აწვებიან და არა მომგებიანს ……

11 ალბომი აქვთ ჩაწერილი და თავს ვერ დავდებ მთელი დისკოგრაფია მაქვს მოსმენილითქო თუმცა youtube- ზე საფუძვლიანად მყავს გადაქექილი…. თავის დროზე ეს ჯგუფი და passenger – ერთად აღმოვაჩინე… ისიც ასეთი არაცნობადი იყო,  თუმცა მერე let her go გაუვარდათ და მილიარდნახვიანი ვიდეო დადო ) თუმცა ამის მერეც კი მისი სხვა უკეთესი სიმღერები ყურადღების გარეშე არიან დარჩენილები და ასე ვთქვათ ერთ სიმღერიან მომღერლად აღიქმება.  თუმცა მასაც როგორც EELS ბევრი კარგი სიმღერა აქვთ კარგი ტექსტებით გამოირჩევიან, მელოდიურობით და ყველაფერი იმით რითიც კარგი მუსიკა უნდა იყოს შემკული.

დავუბრუნდეთ EELS ….დავლინკავ ჩემს საყვარელ რამდენიმე სიმღერას  თუ მოგეწონებათ დანარჩენი თქვენ იცით და youtube.com -მა ))) ….

  1. That look you give that guy

2) I Like The Way This Is Going

3) Novocaine for the soul

4) Hey man (now you’re really living

5) Selective Memory

6) P.S. you rock my world

 

ვერ ამოვწურავ ასე ბმულებს ამიტომ დანარჩენი თქვენით მოიძიეთ თუ რა თქმა უნდა მოგეწონათ ზემოთ მოყვანილი სიმღერები ….

რეკომენდირებულია სიმღერები :

9)FRESH FEELING;

10) OH SO LOVELY;

11)  I LIKE BIRDS;

12) MY TIMING IS OFF;

13)ORDINARY MAN;

14) UGLY LOVE

15) ALL BEAUTIFUL THINGS (სამწუხაროდ დაბლოკილია ჩვენი ქვეყნისთვის ეს და რამდენიმე სხვა სიმღერა…)  მთლიანად კარგი ალბომია ამავე სახელწოდების ალბომი …..

16) I NEED SOME SLEEP

17) TROUBLE WITH DREAMS

18) In My Dreams

19) what I have to offer

20) It’s a Motherfucker  ……………… მოკლედ 20 სიმღერა მე ჩამოვწერე დანარჩენს თვენ მიაგენით თუ რა თქმა უნდა ამ 20 დან “დაუჭირეთ მუღამი” EELS -ს და მის მუსიკას …..

 

whats-your-superpower-slide1976 წლიდან ყოველ 13 აგვისტოს აღინიშნება ცაციების დღე. როგორც ერთ სტატიაში წავიკითხე თავიდან ეს დღე  Leftanders International-ის ინიციატივით დამკვიდრდა და მიზანი  იმ ცაცია ბავშვების უფლებების დაცვა იყო, რომლებსაც სკოლაში მარჯვენა ხელით წერას აიძულებდნენ. 1992 წლიდან ეს დღე უკვე მთელ მსოფლიოში აღინიშნება და ჰქვია “ცაციების საერთაშორისო დღე”.

მეც თუმცა უნიჭო მაგრამ მაინც  ცაცია ვუერთდები მთელ მსოფლიოს და ყველა ცაციას images გილოცავთ ამ დღეს! გისურვებთ ჩვენი (ცაციების) ცნობილი და სახელოვანი წარმომადგენლების გრძელ სიას შემატოთ თვენი სახელი და თქვენ გარშემო ხალხი შემდეგ ქვეყანა  და ბოლოს მსოფლიო  გაგეხადოთ ცოტა უფრო იმაზე კარგი ვიდრე ახლაა ))) ასევე “აუცილებელია” მთელი ცხოვრება იამაყოთ რომ ცაცია ხართ და ამ ერთფეროვან და ბანალურ სამყაროში სადაც ყველა და ყველაფერი ერთმანეთს ემსგავსება და ერთნაირია თქვენ დაბადებიდან განსხვავებული ხართ და უნდა გაამართლოთ ცაციას სახელი:  იყოთ ბეჯითები, მონდომებულები, კრეატიულები, განსხვავებულად მოაზროვნეები და არ დამემგვანოთ მე თქვენ ერთადერთ უნიჭო  და ზარმაც, წელმოწყვეტილ,  გაბანალურებულ  წარმომადგენელს….

მე უნიჭო ცაციას ცაციობა დედის მხრიდან გადმომეცა ხოლო დედაჩემს ასევე თავის დედისგან და ასე შემდეგ და ა.შ. დედას ისევე როგორც ყველას საბჭოთა კავშირის დროს უშლიდნენ მარცხენა ხელით წერას და ამის გამო ბევრი ტანჯვა წვალება გამოიარა. მე როცა წამოვიზარდე და გამომჟღავნდა ჩემი ცაციობა დედას თავის გამოცდილებიდან და ასევე ექიმის რჩევითა და ახნა განმარტებით ( რომ ცაციას არ უნდა დაუშალოთ ასე ვთქვათ “ცაციობა” რადგან ეს შეაფერხებს მის სწორ და სრულ განვითარებას … )არ დაუშლია ჩემთვის არაფერი და სკოლაში თუ ბაღში გააფრთხილა მასწავლებელ აღმზრდელები არ დაეშალათ მარცხენათი წერა –  ასე რომ სრულფასოვან ცაციად აღვიზადე, ვწერ მარცხენა ხელით, ფეხბურთზეც ცალფეხა მემარცხენე  ფეხბურთელად დავრჩი და მთელი ცხოვრება მარცხენა ფლანგზე მათამაშებდნენ ). ასე რომ ცაციების მშობლებო გაითვალისწინეთ რომ არ შეიძლება ცაცია ბავშვების ჩაგვრა-ტანჯვა მემარცხენეობის აკრძალვით, პირიქით წაახალისეთ და შეიძლება მომავალი გენიოსის ან უნიჭიერესი ხელოვანის  მშობლები აღმოჩნდეთ)))

სულ ეს იყო –  კიდევ ერთხელ გილოცავთ ც ა ც ი ე ბ ო !!!

1471008360_happy-left-handers-day-2016-quotes-wishes-greetings-messages.png

თოვლის მამიდა

Posted: ივლისი 31, 2017 in Uncategorized

25.07.2017 – 02:50 –   დღიურისმაგვარი ჩანაწერი

ახლა დაიწყო 25 ივლისი 2017 წლის, სამი საათი ხდება და ვიწყებ რაღაცეებს წერას… damien rice მაქვს ჩართული ერთ ყურსასმენით…. მეორე ყური კი  ტკივილებით შეწუხებულ მამიდას თუ გაეღვიძება მისკენ მაქვს მომართული… მე ჩემი და და ბიძაჩემი ვუთევთ ღამეს, მამამ ორდღიანი დატვირთული მორიგეობა გამოიარა და დასასვენებლად გავუშვით…მამიდას ბოლო სტადიის სიმსივნე აქვს…მამიდა ახლა 43 წლისაა….44 ის გახდება სექტემბერში ( ვის ვატყუეებ,საკუთარ თავს?  დიდი ალბათობით ვერ გახდება…)

ბავშობაში ბევრჯერ გვითქვამს მე ან ჩემ დას რომ ეს მამიდა მიყიდა, ის მამიდამ ჩამომიტანა ან გამომიგზავნა…და “ეს” “ის” -ში   რაიმე განსაკუთრებული უცხო სათამაშო, ტანსაცმელი და ა.შ. იგულისხმებოდა  და პასუხად  ხშირად მოგვისმენია “შურით” ნათქვამი “აუ თქვენ რა მაგარი მამიდა გყავთ” ან “ნეტა მეც მყავდეს თქვენნაირი მამიდა”….

ასევე ყოველ ახალ  წელს მიუხედავად იმისა რომ ჩვენი მშობლები თავის თავს ახტებოდნენ და ისეთ “თოვლის პაპის” საჩუქრებს გვჩუქნიდნენ რომ დიდი ხანი მჯეროდა თოვლის პაპის არსებობის იმ მიზეზით: სად აქვთ ჩემ მშობლების ასეთი საჩუქრების საყიდელი ფული – თქო მე მაინც განსაკუთრებულად ველოდი “თოვლის მამიდას” ჩამოსვლას, (ასეთი სახელი თვითონვე შეირქვა და ახალი წელი განუყოფელი იყო თოვლის მამიდის და მისი საჩუქრების გარეშე)  შეიძლება ვინმემ იფიქროს შე ოხერო საჩუქრები გყვარებია მამიდაშენი კი არაო, მაგრამ მახსენდება და ვიცი რომ ის შეგრძნება და ის პერიოდი როცა “მამიდა ჩამოსულია”  არ იყო გამოწვეული მხოლოდ საჩუქრის მიღების სურვილით… ეს იყო რაღაც დღესასწაულივით,  თითქოს სახლი და გარემო სხვანაირი ხდებოდა,   მიუხედავად იმისა რომ ძირითადად დღესასწაულებზე ჩამოდიოდა მამიდა თვითონ მისი ჩამოსვლა სხვა ხიბლს სძენდა ამა თუ იმ დღესასწაულს …

გადავუხვევ ცოტას… ერთი ფილმია პიერ რიშარი და ჟერარ დეპარდიე თამაშობენ  გაქცეულ “შვილს” რომ ეძებენ, ერთ მომენტში ტირილია საჭირო და დეპრესიული  პიერ რიშარის გმირი ცდილობს გაიხსენოს რაიმე ნაღვლიანი რომ იტიროს, და პირიქით ეცინება, არც მამის დაკრძალვის გახსნება უშველის არც არაფერი  გადაბჟირებული იცინის …მოკლედ ამ მომენტმა  თავის დროზე დამაფიქრა ,ასეთ სიტუაცია რომ მქონდეს ან მსახიობი ვიყო და ტირილი მიწევდეს   რისი გახსენება შემიძლია რომ ეგრევე ტირილი დავიწყო-თქი, მაშინ პატარა ვიყავი, ისეთი ვერაფერი გავიხსენე ალბათ იმიტომ რომ  “სიკვდილის ტკივილი არ მქონდა გამოვლილი” ….

ახლა კოლექცია მაქვს ასეთი მომენტების და უკვე ერთი კვირაა ყოველდღე ემატება და ემატება ეს მომენტები გეომეტრიული პროგრესიით იზრდება….რა თქმა უნდა საშინელებაა სიმსივნე მაგრამ უარესი და ყველაზე დიდი უსამართლობა რაც არის ეს უძლურებაა, მხოლოდ რამდნიმე საათით ტკივილის გაყუჩების მეტი რომ არ შეგიძლია არაფერი… და ხშირად მაგასაც ვერ ახერხებ….

ცოტა რამ “თოვლის მამიდა” -ზე : ინგლისურის სპეციალისტია, შეიძლება ითქვას უბადლო მცოდნე, მაშინ ჩააბარა უცხო ენებზე როცა უფულოდ ან “ბლატების” გარეშე ახლო ქუჩაზეც არ ჩაგატარებდნენ და ჩვეულებრივი “შოფრის” და “ბუღალტრის” შვილი თავის უბადლო ცოდნით მოეწყო, ასევე თავისი ცოდნით მოხვდა სამ სტიპენდიატს შორის მთელი ქვეყნის მასშტაბით და ბნელ 90 იანებში ნათელ  აშშ -ში ისწავლა ერთი წელი … იქიდან ჩემი აზრით სხვანაირი დაბრუნდა, საქართველოს გადაჩვეული და ვერც ვერასდროს შეეჩვია, ყოველთვის “უცხოურად” ცხოვრობდა  და ამ რაღაცნაირი უაზრო მენტალიტეტით გაძეძგილ ქვეყანაში უცხოსავით იყო.  მუშაობდა საქენერგოში, თარჯიმნად მერე bp -ში … ლაპარაკობს და იცის  იდელაურად სამ ენა ქართული, რუსული და რა თქმა უნდა ინგლისური, ქართულში ისევე ერკვევა როგორც ნებისმიერი მაღალი დონის ფილოლოგი, ხოლო ბევრ ჩვეულებრივ ფილოლოგზე უკეთ ფლობს ენას და მის წესებს …..არ (ვერ) ყავს შვილები, ყავდა ქმარი, უყვარდა ყველაზე მეტად დედა და მამა რომლებიც აღარ ყავს, ორივე სხვადასხვა ავადმყოფობამ წაართვა, მთელი ცხოვრება ახასიათებს უანგაროობა, სხვების გვერდში დგომა და სხვისი გაჭირვების ძალიან ახლოს მიტანა გულთან, უცხოა თუ ახლობელი თითქმის არა აქვს მნიშვნელობაა..

31/07/2017

ამის მეტი არაფერი დამიწერია იმ ღამეს …ახლა 31 ივლისია   შუადიღის 4 ის ნახევარი, მამიდა გარდაიცვალა 28 ში გამთენიისას…აღარ ვიცი  ეს ტკივილი სად წავიღო ხან მინელდება მერე ერთიანად ამოხეთქავს ფიქრებიც და მოგონებებიც….ასეთ უდიდეს უსამართლობას რომ ეჯახები ცხოვრებაში ძალიან ბევრ რამეს ფიქრობ ცუდს და უარესს, ბევრ რამეს ვერ ხსნი ბევრ რამეში იბნევი…..მამიდას დაკრძალვა არის 1 აგვისტოს, ეს კი მშვენიერი ციფრია ახალი სხვანაირი სწორი და განსხვავებული კეთილი  ცხოვრების დასაწყებად ისეთის როგორიც მამიდამ განვლო …. 27 ში რომ მოვდიოდი მამიდასგან შევედი მის საძინებელში  ის კი გამუდმებით ოხრავდა და კვნესოდა…მორფის და გამაყუჩებლების მიუხედავად…მე მოვდიოდი რომ მეორე დღეს ისევ ჩავსულიყავი ღამისგასათევად  თუმცა გული მიგრძნობდა რომ აღარ გახდებოდა კიდევ ერთი დღე საჭირო …. მთელი გზა ავტობუსი, მარშუტკა მახრჩობდა ცრემლები რამდენჯერმე ვეღარც შევიკავე…. მაშინ მინდოდა სიტყვები მეთქვა თუმცა ვერ ამოვთქვი მარტო ხელზე მოვეფერე რამე ხო არ გჭირდება და სტანდარტული ფრაზებით შემოვიფარგლე…. ახლა მინდა აქ დავწერო:

მამიდა,

ჩემო თოვლის მამიდავ, ძალიან ძალიან მიყვარხარ და მეყვარები, სულ მემახსოვრები , მემახსოვრება ის უდიდესი ამაგი რაც ჩემზე ჩემს დასა და ზოგადად ჩვენს ოჯახზე გაქვს, (მე რომ ოჯახი მყავს, პროფესია მაქვს  და სამსახური,  ზოგადად ცოცხალი ვარ,  ყველაფერში შენი უდიდესი წვლილია)  ვეცდები ავასრულებ შენთვის შეპირებული სიტყვები და იმედია გავხდები უკეთესი, ძალიან მწყდება გული რომ ვერც ჩემი დის შვილს მოესწრები და ვერც ჩემსას… მინდოდა მათაც გამოეცადათ ის შენი უანგარო და არაამქვეყნიური სიყვარული თავის თავზე, ასეთი სიყვარულის მიღების მერე არ შეიძლება ადამიანი მრუდე გზით წავიდეს… ერთადერთი რისი თქმაც მინდოდა მაშინ როცა შენ ბოლოს გნახე არის ის რომ ძალიან მტკივა გული ყველა ჩემ სისულელეზე რის გამოც შენ უდესმე  გული გტკენია ან გინერვიულია, ეს ჩემი ტვირთია და დანაშაული  და მე უნდა ვატარო …. და მაინც სულ ორიოდე სიტყვით შეიძლება გამოითქვას ჩემი უთქმელი  სათქმელი:  მაპატიე ყველაფერი და  მიყვარხარ!

პ.ს. ეს ჩემი ნაჯღაბნი ინახა მთელი ცხოვრება და კიდე ბევრი ასეთი და ამ რამდენიმე თვის წინ გამომიგზავნა, როცა ყველაფერი დაახარისხა და თავის ადგილი მიუჩინა…

17974312_1502202123124042_225417377_n (1)

ჩემი საიუბილეო პოსტის წერა წინა პოსტის გადახედვით დავიწყე რომელიც ასე მთავრდება :

 იმედია მეც მშვიდობით გადავაგორებ ოცდამეშვიდე წელს და როცა მორიგ პოსტს დავწერ ჩემი თავით უფრო კმაყოფილი და შესაბამისად უფრო ბედნიერი ვიქნები…

და აი გადავაგორე ოცდამეშვიდე წელი და უფრო უკმაყოფილო ვარ საკუთარი თავით ვიდრე ოდესმე  და უფრო უბედური თუ არა უფრო ბედნიერი მაინც არ მეთქმის …

იყო დრო როცა  2017 წლის 26 მაისი თვითმკლელობის თარიღად მქონდა ჩანიშნული და youtube -ზე ფლეილისტის შექმნაც კი დავიწყე ამ დღეს მოსასმენი სიმღერების )))

27 წელს ვხვდები წელს წაკითხული 27 წიგნით რაც მახარებს თუმცა ამასთან ბლოგზე მხოლოდ 7 ზე მოვახერხე დაწერა რაც ნამდვილად არ მიხარია და უნდა გამოვსწორდე!

30 წლამდე მრჩება ზუსტად სამი წელი! ამ სამი წლის განმავლობაში მინდა ბევრი რამე მოვასწრო უფრო მეტი გამოვასწორო და 30 ის (თუ) რომ გავხდები არ მქონდეს ის უკმაყოფილება, დაუკმაყოფილებლობა და იმის შეგრძნება რომ უფრო მეტის მოსწრება შექმნა, გაკეთება შეიძლებოდა (ოციანებში) და მე დრო გამეპარა და რაღაცეები მიმავიწყდა რაღაცეები გამომრჩა და ა.შ.

მოკლედ მთავრდება ჩემი დაბადების დღე , ბოლო 10 წთ მიდის და ბოლო წუთზე მაქვს ჩაფიქრებული დაპოსტვა, მანამდე კი ტომ ვეიტსი მაქვს ჩართული ჩემი ყოველწლიური ტრადიციის თანახმად ვუსმენ ხოლმე  I DONT WANT TO GROW UP ით ვიწყებ და მივყვები და მივყვები ….

6 წთ კიდე ჩემი დაბადების დღეა, რამდენიმე დღის წინ კრის კონელი მოკვდა მე კიდე 27 წლის გავხდი … უცნაურია ეს ცხოვრება …

აი უკვე  4 წთ რჩება …. მაინც მიყვარს ეს დღე… ჩემი ქვეყნისთვის ასეთი განსაკუთრებული ჩემთვისაც განსაკუთრებული ბევრი კარგის და ამ ბოლო დროს ბევრი ცუდის მოსაგონი თუმცა მაინც ….  რა საამაყოა ის რაშიც შენ წვლილი არ მიგიძღვის თუმცა მაინც ვამაყობ (გულში) რომ 26 მაისს ვარ დაბადებული )))

2 წთ დარჩა და შედევრი ჩართო YOUTUBE -მა ტომ ვეიტსის  მატილდა ….

და აი ბოლო წუთიც …..

 

 

 

50 წიგნი რომელიც უნდა წაიკითხო სანამ ცოცხალი ხარ

Posted: აპრილი 20, 2017 in ელექტრონილი წიგნები
ტეგები:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

ამ ბოლო დრო ელექტრონული წიგნების კითხვა – შეგროვებას მივყავი ხელი და საკმაო რაოდენობის მოვაგროვე… ახლა ვაპირებ ერთიანი ბაზის გაკეთებას და ჩემს google drive-ზე ვეწვალები რაღაცას, სანამ ეს საშვილიშვილო საქმე აღმისრულებია მინდა ამის პარალელურად  ამ საქმეში ჩემი ბლოგიც  დავიხმარო… პირველ რიგში ქართული ვარიანტის “50 წიგნი, რომელიც უნდა წაიკითხო, სანამ ცოცხალი ხარ” სია შევადგინე და  რომელი ელ ვერსიაც მომეძევებოდა ავტვირთე და ერთად მოვუყარე…

50 წიგნი, რომელიც უნდა წაიკითხო, სანამ ცოცხალი ხარ”. ეს პროექტი მსოფლიოს არაერთ ქვეყანაშია პოპულარული. სხვადასხვა გამოკითხვის საშუალებით, მკითხველი ირჩევს 50 საუკეთესო წიგნს მსოფლიო ლიტერატურის საგანაძურიდან. საქართველოში `კვირის პალიტრის” ამ პროექტს  მრავალი ათასი ადამიანი გამოეხმაურა. სწორად მათი დადგენილია იმ რჩეული წიგნების ნუსხა, რომელიც `პალიტრა მედიამ” რეალურ ბიბლიოთეკად აქცია

“50 წიგნი, რომელიც უნდა წაიკითხო, სანამ ცოცხალი ხარ” +  ბიბლია

  1. ონორე დე ბალზაკი  –  შაგრენის ტყავი                          “შაგრენის ტყავი”
  2. ჯეკ ლონდონი – მარტინ იდენი                                        “მარტინ იდენი”
  3. შოთა რუსთაველი – ვეფხისტყაოსანი
  4. ალექსანდრე დიუმა (უფროსი) – სამი მუშკეტერი
  5. უილიამ შექსპირი – ჰამლეტი
  6. ჟიულ ვერნი – 80000 კილომეტრი წყალქვეშ
  7. მიხაილ ბულგაკოვი – ოსტატი და მარგალიტა
  8. ოსკარ უაილდი – დორიან გრეის პორტრეტი
  9. ჩარლზ დიკესნი – დევიდ კოპერფილდი
  10. ერიხ მარია რემარკი – ტრიუმფალური თაღი
  11. ფრედერიკ ბეგბედერი – 99 ფრანკი
  12. ედგარ ალან პო – მოთხრობები
  13. ჰომეროსი – ოდისეა
  14. მაინ რიდი – უთავო მხედარი
  15. თომას მანი – ბუდენბროკები ტომი I      ბუდენბროკები ტომი II
  16. მარკ ტვენი – ტომ სოიერის თავგადასავალი
  17. კონსტანტინე გამსახურდია – დიდოსტატის მარჯვენა
  18. მიგელ დე სერვანტესი – დონ კიხოტ ლამანჩელი
  19. ო ჰენრი – მოთხრობები
  20. შტეფან ცვაიგი – მარიამ სტიუარტი
  21. მარიო პიუზო – ნათლია
  22. გუსტავ ფლობერი – მადამ ბოვარი
  23. ჯორჯ ორუელი – 1984
  24. სტენდალი – წითელი და შავი
  25. ფიოდორ დოსტოევსკი – ძმები კარამაზოვები
  26. ერნესტ ჰემინგუეი – მშვიდობით, იარაღო!                                     “მშვიდობით იარაღო”
  27. გი დე მოპასანი – ლამაზი მეგობარი                                                  “ლამაზი მეგობარი”
  28. რიუნოსკე აკუტაგავა – მოთხრობები I    მოთხრობები II
  29. უილიამ თეკერეი – ამაოების ბაზარი – (ნაწილი 1)
  30. ჰაინრიხ ბიოლი – კლოუნის თვალთახედვა                              “კლოუნის თვალთახედვა”
  31. დანტე ალიგიერი – ღვთაებრივი-კომედია
  32. შარლოტა ბრონტე – ჯეინ ეარი
  33. ვაჟა -ფშაველა – პოემები
  34. ვიქტორ ჰიუგო – კაცი რომელიც იცინის (ნაწილი 1)     ნაწილი 2
  35. ჯონ სტაინბეკი – ზამთარი ჩვენი მღელვარებისა
  36. იოჰან ვოლფგანგ ჰოეთე – ახალგაზრდა ვერტერი ვნებანი
  37. არტურ კონან დოილი – შერლოკ ჰოლმსის თავგადასავალი
  38. დორის ლესინგი – ოქროს რვეული
  39. ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი – ნაზია ღამე
  40. ილია ჭავჭავაძე – მოთხრობებ
  41. ლევ ტოლსტოი – ანა კარენინა (ნაწილი 1)
  42. ფრანსუაზ საგანი – გიყვართ ბრამსი?                  “სალამი სევდავ” და “გიყვართ ბრამსი?”
  43. გაბრიელ გარსია მარკესი –მარტოობის ასი წელიწადი
  44. ჯონ გოლზუორთი – ფორსაიტების საგა
  45. ემილ ზოლა – ხაფანგი
  46. ვირჯინია ვულფი – მისის დოლოვეი                                    “მისის დოლოვეი”
  47. ხორხე ლუის ბორხესი – მოთხრობები
  48. რეი ბრედბერი – 451º-ფარენჰაიტით                                     ” 451º ფარენჰეიტით “
  49. ალბერ კამიუ – შავი ჭირი                                                        “ შავი ჭირი ”
  50. რაბინდრანათ თაგორი – დღენი ჩემი სიჭაბუკისა

ასევე ამ სიის ჩამთავრების შემდეგ გამოიცა  მთავარი წიგნი   ბ ი ბ ლ ი ა    (მთავარი წიგნი რომელიც უნდა წაიკითხო სანამ ცოცხალი ხარ)

პ.ს. აქ ავტვირთე ყველა ის ელექტრონული წიგნი რომელიც ამ სიიდან მქონდა, ცოტა მოშორებით რამდენიმეს ჩემი პოსტების ლინკიც მივაწერე ….  თუ ვინმეს მოგეპოვებათ დანარჩენი  წიგნების ელ ვერსია და სრული კოლექციის შევსებაში რამენაირად წამეხმარებით დიდად მადლობელი დაგრჩებით, ასევე მეც ვაგრძელებ ძიებას და თუ რაიმეს მივაგნებ გავადიდრებ და ვსრულყოფ ამ სიას…

პ.პ.ს  ანონსად ცოტა მოგვიანებით “კიდევ 49 წიგნი რომელიც უნდა წაიკითხო სანამ ცოცხალი ხარ” – ანუ (ამ პროექტის გაგრძელებას) მოვუყრი თავს.

პ.პ.პ.ს  სათაურები გამუქებული (დაბოლდებული) იმ წიგნების მაქვს რომლებიც წაკითხული მაქვს, (ვიცი ბევრი ისეთი რამ მაქვს გამოტოვებული სირცხვილია პირდაპირ) მაგრამ  გეგმაში  გამოსწორება – ამ სიის და კიდევ 49 წიგნის სრულად ათვისება მაქვს, იმედია გამომივა )

1ეგზიუპერის ხსენებაზე ყველას მისი გენიალური ქმნილება “პატარა უფლისწული” ახსენედება და ეს არც გასაკვირია არც რაიმე შავდება ამით.  “პატარა უფლისწული”-ს წაკითხვაც საკმარისია რომ მიხვდე რაღაც განსხვავებულ არადამიანურად ადამიანურ, ჰუმანურ სულთან, მწერალთან და ადამიანთან გაქვს საქმე და შეუძებელია არ მოგინდეს მისი სხვა ნაწარმოებების გაცნობა… მე რაც მოვიძიე ძირითადად ელ ვერსიებია და ადრე უკვე დავწერე ერთი ნაწარმოების “ადამიანთა მიწა”  -ს შესახებ, ახლა კი წელს წაკითხულ ორ ნაწარმოებზე ვიტყვი ერთი ორს…

ახლა გადავხედე ძველ პოსტს და ვერც მაშინ მიპოვია სიტყვები ზუსტად და შესაფერისად გამოვხატო თუ რა გრძნობაა როცა კითხულობ ეგზიუპერს და ახლაც მიჭირს სათქმელის ჩამოყალილება.როცა კითხულობ  ფიქრობ ყველაფერზე განსაკუთრებით კი შენს გარშემო მყოფებზე ასევე საკუთარ თავზე სიცოცხლესა და სიკვდილზე, ერთის მხრივ სიცოცხლის ხანმოკლეობაზე და მისი დეტალის სიმშვენიერეზე (რომლის დაფასებაც ასე გვავიწყდება ყველას)  და მეორეს მხრივ სიკვდილზე გარდაუვალზე მოულოდნელზე და ამოუცნობზე ერთობ საშიშზე და მაინც აუცილებელზე…

12488_original_1ღამის ფრენაში აღწერილია ერთის მხრივ ცაში მყოფი მფრინავი  და მეორე მხრივ მიწა დარჩენილები და ფრენის დასრულების მომლოდინე  მფრინავის ცოლი, აეროდრომის უფროსი, ზედამხედველი  და ა.შ. ამ პატარა წიგნში თავმოყრილია რამდენიმე  საინტერესო პერსონაჟი და გადმოცემულია მათი ფიქრები, განცდები, მთელი წიგნი არის ერთი ერთი ღამე და თითქოს ამ ერთ ღამეში გადის მთელი სიცოცხლე და რა თქმა უნდა მეოცე საუკუნის ყველაზე დიდ პუმანისტს არ ავიწყდება მოაქციოს ერთად ფიქრები და აზრები   ადამიანზე, სიკეთეზე, ზრუნვაზე სიყვარულზე და ზოგადად ცხოვრებზე და  ეს ყველაფერი მოაქციოს და აღწეროს ადვილად  და გენიალურად….

რაც შეეხება სამხედრო მფრინავს ეს არის წიგნი გაფრენაზე რომელიც უდრის სიკვდილს, ხოლო ამ გაფრენის აზრი და მიზანი არის ისეთივე სულელური როგორც ის ომი რომელშიც მთელი მსოფლიოა გახვეული და  როგორიც ყველა ომია. ეს არის წიგნი რომელიც კარგად აღწერს ომის უაზრობას,(მითუმეტეს მაშინ როცა საფრანგეთისთვის უკვე ყველაფერი ნათელი და გადაწყვეტილი  იყო თუმცა მაინც იძლეოდნენ ბრძანებებს რომლთა აზრიც აღარავის ესმოდა)  მოიცავს იმ დანაკარგების და ტკივილის აღწერას რაც მოაქვს იმ სიგიჟეს რასაც ომი ეწოდება…წიგნს რომ ვკითხულობდი ვფიქრობდი “წააკითხეთ ეს წიგნი download (1)მსოფლიო ლიდერებს და ომი აღარ იქნება” -თქო თუმცა ეს ბავშური ფიქრები იყო… რა თქმა უნდა ომი იქნება,  მსოფლიო  კი არ შეიცვლება არცერთი წიგნის შემდეგ. ჩვენ მაინც ვიზრდებით და ვივიწყებთ ბავშობას, “ვდიდობთ” მიუხედავად იმისა რომ პატარა უფლისწულს ვკითხლობთ და მოგვწონს, და სამწუხაროდ საფუძვლიანად არაფერი იცვლება ადამიანისთვის მაშინაც კი როცა ასეთ გამორჩეული გონების ნაყოფს ეზიარები მაინც ვიხსენებ დოჩანაშვილის ფრაზას რომელიც ეგზიუპერის წაკითხვისას აუცილებლად მოქმედებს ”ყოველი ნორმალური მოთხრობის წაკითხვის შემდეგ ხდები ოდნავ უკეთესი, ვიდრე ხარ და უფრო ჭკვიანი, ვიდრე იყავი”  დამიჯერეთ ყოველი ეგზიუპერის ნაწარმოების წაკითხვის შემდეგ აუცილებლად გახდებით ოდნავ უკეთესი ვიდრე იყავით …..

აქვე ავტვირთავ ჩემს ხელთ არსებულ   ელ ვერსიებს, თუ ვინმეს გაქვთ კიდე რაიმე ეგზიუპერის სასურველია ქართულ ენაზე და შემეწევით დიდად მადლობელი დაგრჩებით:

პატარა უფლისწული

ადამიანთა მიწა

სამხედრო მფრინავი

ღამის ფრენა

 

82ebcf8435a2d403014064eee495d8f2მიუხედავად იმისა, რომ ფილმი უკვე მქონდა ნანახი მაინც გადავწყვიტე წიგნიც წამეკითხა, თუმცა ხშირად აღმინიშნავს რომ არ მიყვარს ისეთი წიგნების წაკითხვა სადაც ისტორია ან შინაარსი ან მთლად უარესი დაბოლოება უკვე ვიცი…რა თქმა უნდა ჩემთვის წიგნებში ისტორია, შინაარსი და თუნდაც ბოლო უკვე გადამწყვეტი და მთავარი აღარ არის (გავიზარდე) მაგრამ როცა კითხვის პროცესში ხარ მაინც უკეთესია და სხვა ხიბლი აქვს როდესაც სხვა ყველაფერთან ერთად ისტორიაც გაინტერესებს…

თან ეს წიგნი ხომ ერთ-ერთ საუკეთესო ინგლისურენოვან წიგნადაა აღიარებული  და მაინტერესებდა რა ჰქონდა ასეთი განსაკუთრებული… სამწუხაროდ ქართული თარგმანით დიდად ვერ აღვფრთოვანდი, თუ ერთ ჩემს მეგობარს დავუჯერებ რომელმაც ორივე ენაზე წაიკითხა, ინგლისურად სულ სხვანაირად ჟღერს ბევრი რამ და უფრო უკეთ იკითხება და უფრო ლამაზად ჟღერს წინადადებები და გამოთქმები  და მართლა  ბევრი რამეა დაკარგული თარგმანში.

თუმცა ამ  ყველაფრის მიუხედავად მაინც ვერ ვიტყვი რომ წიგნი არ მომეწონა, თანაც ფაქტია ერთი ამოსუნთქვით ჩავიკითხე, ამ წიგნს რომ იწყებ შეუძლებელია ბოლოში არ გახვიდე, ერთ ერთი ყველაზე დინამიურად  საკითხავი წიგნია. კითხვის პროცესში მთლიანად ერთვები იმ ისტორიაში თან პარარელურად ვადარებდი თანამედროვე ყოფას და იმას თუ რამდენი რამე შეიცვალა ადამიანების ცნობიერებაში, ქალების როლში და განსაკუთრებით მათ აზროვნებაში…მერე უფიქრდები ჯეინ ოსტინის დროს, იმ დროს რა დროც აღწერილია წიგნში და ელიზაბეთის სიტყვებს და აზროვნებას რომელიც დროს უსწრებს, ნათელიც ხდება თუ რატომ აღიარებენ ერთ-ერთ საუკეთესო  და ე.წ. აუცილებლად წასაკითხ წიგნად.

ქართული ვიკიპედიას მიხედვით ეს წიგნი პირველად გამოიცა 1813 წლის 28 იანვარს. ეს download.jpgიყო ავტორის მეორე რომანი, რომელიც გამოქვეყნდა. მანუსკრიპტი 1796 – 1797 წლებში დაიწერა სტივენტონში, ჰემპშირში, სადაც ჯეინი ცხოვრობდა მრევლის მღვდლის სახლში. თავდაპირველად რომანს ერქვა “პირველი შთაბეჭდილებები” (ინგლ. First Impressions), მაგრამ არასოდეს გამოქვეყნებულა ამ სათაურით, შემდგომ შესწორებულ გამოცემებში კი გადაერქვა სახელი და საბოლოოდ გახდა “სიამაყე და ცრურწმენა”.

წიგნი ჯეინ ოსტინმა 21 წლის ასაკში დაწერა  და ეს ეტყობა კიდეც, თუმცა წიგნი გადამუშავდა მას შემდეგ რაც მისი პირველი რომანი წარმატებული აღმოჩნდა და აწ უკვე შემდგარმა მწერალმა დააკორექტირა წიგნი და ისე გამოსცა რაც ასევე დაეტყო რომანს. მგონი ამ გადავადებული გამოცემით მწერალმაც და  რომანმაც ბევრი მოიგო და მისი ერთ ერთი მთავარი ხიბლი ესაა, რადგან მისი მთავარი გმირიც ამ წიგნისავითაა არის ახალგაზრდა მაგრამ აზროვნებით და სიღრმით ყველას უსწრებს, დროსაც და მის უფროს დასაც და დედასაც…

pride_prejudiceრაც შეეხება სახელს რომელიც ინგლისურად  pride and prejudice არის და ქართლად ორნაირად აქვთ ნათარგმნი : “სიამაყე და ცრურწმენა” და “სიამაყე და მცდარი აზრი”.  ჩემი აზრით, წიგნის შინაარსთან უფრო მცდარი აზრი დგას ვიდრე ცრურწმენა საერთო კი  წინასწარ შექმნილი ცუდი(მცდარი) აზრი თუ რამენაირად შეიძლება ქართულად მოკლე სიტყვით ითქვას იდეალური თარგმანი იქნებოდა… ასეა თუ ისე ორივე მთავარი პერსონაჟს გამოხატულებაა ერთი მხრივ სიამაყე და მეორეს მხრივ წინასწარ შექმნილი მცდარი აზრი და სხვის სიტყვაზე გულუბრყვილოდ ასე ვთქვთ ახალგაზრდულად მინდობა…წიგნი პერსონაჟების ნაკლებობას არ განიცდის და ამასთან ეს მრავალფეროვნება ეტყობა მათ ხასიათებსაც, ამ წიგნში თავმოყრილია თითქმის ყველა ტიპის ადამიანი და ადამიანთა თვისებები მათი დადებითი და უარყოფითი მხარეებით და ეს ყველაფერი გრძელი მონოლოგებით  ხუთგვერდიანი აღწერებით კი არა მკლე ფრაზებით, დიალოგებით ქცევით არის მარტივად გადმოცემული და ამ შემთხვევაში და ამ წიგნთან მიმართებაში  ის ცოტა უაზრო ფრაზა “ყველაფერი მარტივი გენიალურია” მართლდება.

მოკლედ ბევრი რომ არ გავაგრძელო აუცილებლად წასაკითხი წიგნია თუ ორიგინალში შეგიძლიათ კითხვა მთლად უკეთესი…თუ იმ იშვიათ გამონაკლისს მიეკუთვნებით რომ არცერთი კინოვერსია არ გაქვთ ჯერ ნანახი მომილოცავს წინ მშვენიერი  პირველად კითხვის და ყურების ბედნიერობები გელით .

 

1423141161_53df3ad73e2e.jpgძალიან დავიკარგე თუმცა გამოსწორების იმედით ვიწყებ და ვაგრძელებ ჩემს წლევანდელ კითხვის მარათონს, რომელიც კარგი ტემპებით მიდის თუმცა ბლოგზე პოსტებით ჩამოვრჩები თან  ძალიან ……

ქართული wiki-ს  მიხედვით  –   დიდი სახლის პატარა დიასახლისი (ინგლ. The Little Lady of the Big House) — ამერიკელი მწერლის, ჯეკ ლონდონის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ნაწარმოები. გამოიცა 1915 წელს, მწერლის გარდაცვალებამდე ერთი წლით ადრე;

ჯეკ ლონდონის მარტინ იდენზე უკვე დავწერე ადრე, ახლაც მახსოვს ის ემოცია  და თუ  როგორი აღფთოვანებული ვიყავი იმ წიგნით, მარტინ იდენზე  ნაკლები თუმცა მაინც  ძალიან დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა დიდი სახლის პატარა დიასახლისმაც,  რომელიც აქამდე რომ არ მქონდა წაკითხული და ამის ბრალი ალბათ ცოტა სულელურად ჟღერს მაგრამ სათაურია; სათაური რომ მესმოდა სულ სხვა ასოციაციებს იწვევდა ჩემში… კითხვა რომ დავიწყე არც მაშინ ვიცოდი რა ტიპის წიგნი (უფრო სწორად ელ ვერსია) მქონდა ხელთ ჩავარდნილი, უბრალოდ დავიწყე და როგორც ეს ლონდონს ჩვევია შევყევი  სანამ ბოლომდე არ გავედი.

ჩემთვის ჯეკ ლონდონი არის უბადლო მთხრობელი, ერთ-ერთი უდიდესი ფანტაზიორი, ალბათ გამორჩეული მეოცნებე მწერალი, ამ წიგნში აღწერა სამი ბრწყინვალე თითქმის იდეალური ადამიანი და შექმნა სასიყვარულო სამკუთხედი რომელიც წიგნს ბოლომდე ერთი ამოსუნთქვით წაგაკითხებს და ბევრს გაფიქრებს რა გამოსავალია ამ სიტუაციიდან… ბევრს გაფიქრებს თუ როგორ მოიქცეოდი შენ… ან რა არის ამ დროს სწორი, ან სამართლიანი… შექმნა ისეთი სიტუაცია როგორიც არის დეტექტიურ რომანში სადაც ხან ერთი გგონია დამნაშავე, ხან მეორე, ხან მესამე ბოლოს კი ყველა დამნაშავეა ან არცერთი და ვიღაც სხვა ვიზეც არც გიფიქრია…

მოკლედ ბევრი რომ არ გავაგრძელო და ქართული ვიკიპედიასავით სადაც მთელი შინაარსი და დაბოლოება გათქმულია და სპოილერებითააა გაძეძგილი აქ გავჩერდები ჩემს თავს კი ჯეკ ლონდონის სხვა წაუკითხავი წიგნები წაკითხვას შევპირდები )))